رفتی از این خانه

بردی آن همه شور و حال مستانه

لحظه ای خود را نشان دادی

ما را به حال خود امان دادی

وقتی تو در دلم بودی

گریه هایم معنی پرواز می داد

بوی عطر گل یاس می داد

دیدگانم همه چیز را با تو می دید

آسمانم همیشه اسم تو را می خواند

گذشته است آن روزها

پریده است آن همه نغمه های بارانی

دگر من نیستم تو هستی

بیا به حال حسرتم دلی بسوزان

بیا و هدیه بیاور عشق آسمانی را         

                                                   از باغبان درویش